O Subotici i Novom Sadu

Subotica

Subotica je drugi po veličini grad u Autonomnoj Pokrajini Vojvodini, smešten na krajnjem severu zemlje, uz granicu s Republikom Mađarskom. Subotica se nalazi na rubu srednje Evrope i Balkana, na zvezdi puteva koji vode na sve četiri strane sveta, pored međunarodnog puta E75. Sudbinu grada, tokom istorije, bitno je određivao položaj na granici dve sukobljene sile Ugarske i Turske. Usled toga su se gospodari grada često smenjivali, kao i imena grada. Grad je smešten na plodnoj peščari koja se proteže severno od grada, koju karakterišu vinogradi i voćnjaci, i oranicama, koje se nalaze na južnom području od grada. Grad ima oko 100.000, dok sa obližnjim mestima ima oko 140.000 stanovnika. Veoma je prepoznatljiv po svojoj multietničnosti, multikulturalnosti i velikoj tolerantnosti građana. U njemu žive brojne nacionalnosti: Srbi, Mađari, Hrvati, Bunjevci i drugi. Grad krasi Gradska kuća, najveća i po mnogima najlepša građevina Subotice. Pored Gradske kuće, arhitektonski ukras Subotice su crkve, koje joj pored još nekoliko objekata u centru grada daju poseban pečat. Subotica je povezana dobrim javnim komunikacijama sa starim letovalištem, banjom i jezerom Palić, udaljenim šest kilometara od grada, glavnom turističkom destinacijom ovog područja.

 

Na početak stranice

 

Novi Sad

Na obali reke Dunav, smešten je Novi Sad, glavni grad Autonomne Pokrajine Vojvodine, i drugi po veličini grad u Republici Srbiji. Grad ima oko 250.000, a s bližom okolinom više od 320.000 stanovnika. Novi Sad je tradicionalno gostoljubiv, privredni, kulturni i sportski centar Pokrajine, kojeg su na temeljima bogate kulturne baštine i privrednog rasta gradili uvek duhovno ambiciozni građani ovog grada. U njemu su živele i radile brojne istaknute osobe privrednog, kulturnog i sportskog života zemlje. Ovaj grad karakterišu i impozantni i brojni spomenici kulture i veoma interesantne građevine iz različitih istorijskih perioda. Posebno se mora istaknuti Petrovaradinska tvrđava, koja datira, u današnjem izgledu, iz 1692. godine, a koja je najprepoznatljiviji i najatraktivniji motiv grada. U ovom gradu su smeštene sve značajnije institucije Pokrajine, a takođe u njemu se održavaju i značajne kulturne i sportske manifestacije.

Posebno geografsko obeležje grada je i obližnja Fruška gora, planina oivičena Dunavom i sremskom ravnicom koja se pruža do reke Save. Na njoj se nalazi jedan od najsadržajnijih nacionalnih parkova u Evropi. Pored očuvanih šuma, ekosistema, geomorfoloških celina i antropogenih vrednosti, na Fruškoj gori se nalazi i veliki kompleks od 16 očuvanih srpskih pravoslavnih manastira iz perioda od XV do XVIII veka, zadužbina srpskih despota.

 

Na početak stranice